Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
90 postów 563 komentarze

Układ Adenauer-Ben Gurion

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Czy to dzięki niemu rozpoczęła się światowa kariera "polskich obozów koncentracyjnych"?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hasło z Encyklopedii "białych plam" (tom XVII, s. 240-241):

UKŁAD ADENAUER-BEN GURION - tajne, nieformalne porozumienie, zawarte przez Konrada Adenauera i  Davida Ben Guriona 14 III 1960 w Nowym Jorku, w hotelu Waldorf-Astoria (trwało ok. 2 godzin; zdjęcie z tego spotkania w: H.P. Schwarz, Adenauer. Der Staatsmann 1952-1967, Stuttgart 1991), podczas którego w zamian za zgodę na wypłacenie wielomilionowych sum odszkodowania na rzecz Izraela oraz pomoc wojsk. i gosp., uzyskano "nieoficjalne przebaczenie Izraela za mord na Żydach podczas II wojny świat. ("przywrócono Niemcom dobre imię"), przekładające się na praktyczną przychylność żydowskich środowisk opiniotwórczych.

Przyczyny zawarcia układu mają swoje korzenie w sytuacji obu polityków oraz sytuacji gosp.-polit. Republiki Federalnej Niemiec i Izraela; rok 1959 okazał sie niepomyślny dla Adenauera z uwagi na brak sukcesów w polityce zagranicznej, pogłębiające się spory między mocarstwami zach. oraz zatarg z Ludwikiem Erhardem (1963-66 kanclerz RFN) na tle kandydatury na stanowisko prezydenta federalnego (Adenauer wycofał swoją kandydaturę, co spowodowało tzw. kryzys prezydencki); najgorzej wyglądały stosunki Adenauera z USA; przewagę w Waszyngtonie miała opcja polit. zakładająca konieczność rozwiązania globalnego bezpieczeństwa, dlatego Ameryka nastawiła się na porozumienie z ZSRR;

Adenauer chciał tak wpłynąć na wsch. politykę USA, aby utrzymać silną pozycję RFN; tymczasem rezultaty spotkania N. Chruszczowa i D. Eisenhowera 15-27 IX 1959 w Camp David, nie były po myśli Adenauera, gdyż zapowiadały kontynuację rozmów; niepokój pogłębiła wizyta R. Nixona w Polsce oraz członków pol. rządu w USA; rozmowy dotyczyły m.in. granicy Polski na Odrze; z jednej strony wyrażano wolę akceptacji istniejących granic, ale oficjalne uznanie ich mogło nastąpić dopiero w traktacie pokojowym, co było uwarunkowane porozumieniem między Wschodem i Zachodem; zapowiedź możliwego porozumienia Wschód-Zachód widoczna była także na paryskim posiedzeniu Rady NATO między 15 a 21 XII 1959, gdy Eisenhower po raz pierwszy zbagatelizował znaczenie problemu Berlina i praw zach. mocarstw do miasta;

Adenauer obawiał się Eisenhowera, który chciał przejść do historii jako zwolennik porozumienia, ale z drugiej strony kanclerz był pewien, że odchodzący prezydent nie chciał być uznany za grabarza sojuszu atlantyckiego; aby zminimalizować zagrożenie wynikające z porozumienia USA z ZSRR kanclerz podjął bezpośrednie rozmowy z Moskwą i Izraelem; za pośrednictwem ambasadora w Moskwie (Hansa Krolla) wymieniał korespondencję z Chruszczowem; już 18 I 1960 podczas rozmowy z Krollem Chruszczow zadeklarował poprawę stosunków między oboma krajami; kontakty z Moskwą stanowiły pośrednie źródło informacji o tym, jak wyglądają relacje z USA; wobec zbliżającej się konferencji w Paryżu, na Zachodzie zanosiło się na poważne zmiany, a szczególny niepokój budziły Wielka Brytania i USA; aby temu przeciwdziałać,

Adenauer udał się do USA (12-22 III 1960); wynik spotkania z prezydentem i sekretarzem stanu nastroił go sceptycznie; Adenauer potrzebował wpływowego sojusznika, który "wprowadziłby Niemcy na salony amerykańskie" - wybór padł na Izrael (jak sam Adenauer wspominał: "Umowa z Izraelem miała decydujące znaczenie dla wizerunku Niemców w świecie. Gdyby nie doszło do jej zawarcia, wizyta w Stanach Zjednoczonych nie przebiegłaby tak owocnie"; H.P. Schwartz, Adenauer. Der Staatsmann 1952-1967, Stuttgart 1991); Niemcy potrzebowali swoistego "świadectwa moralności", które najmocniejszą nośność polit. uzyskałoby wówczas, gdyby jej autorem byli Żydzi.

Tymczasem sytuacja Ben Guriona była zupełnie odmienna; miał silną pozycję w swym kraju, ale potrzebował przede wszystkim wsparcia finansowego, niezbędnego przy budowaniu młodego państwa; zależało mu na podpisaniu kontraktów na nową broń; obaj przywódcy bardzo szybko znaleźli wspólny język; w zamian za odszkodowania (w latach 60. rocznie dochodziły nawet do 50 mln USD), pomoc w rozwoju technologii wojsk. (m.in. organizację przemysłu zbrojeniowego) oraz konkretny sprzęt wojskowy (zwł. czołgi i okęty podwodne), środowiska żyd. zaczęły promować "New-Germany", przedstawiając Niemców jako odcinających się od narodowosocjalistycznej przeszłości.

"W oficjalnych dokumentach i protokołach z tego czasu nie ma wzmianek na temat tego układu" (H.P. Schwartz, Adenauer..., dz. cyt.); dla ówczesnej opinii publ. nie do zaakceptowania był fakt współpracy wojsk. z Niemcami, którzy kilkanaście lat wcześniej eksterminowali Żydów; Ben Gurion w swoich wspomnieniach zbywa ogólnikami układ z 1960, a odpowiadając na pytanie Moshe Pearlmana, skoncentrował się na "opisie swoich wrażeń" na temat Adenauera i jego polityki ("Tak, spotkałem się z nim w Nowym Jorku 1960, ale moja ocena jego osoby nie opiera się wyłącznie na moich prywatnych wrażeniach, jakie odniosłem podczas tego spotkania. Widzę jego dokonania i działania polityczne, ponadto byłem z nim w kontakcie korespondencyjnym. Biorac to wszystko pod uwagę czułem wówczas, ale i dziś podzielam to przekonanie, że zostanie on zapamiętany w historii Niemiec i Europy jako jeden z największych mężów stanu naszych czasów. Dla niego najważniejsze było doprowadzenie do odnowy ekonomicznej, politycznej i moralnej jego kraju, po okresie katastrofy i hańby z czasu panowania reżimu nazistowskiego"; Ben Gurion Looks Back. In Talks with Moshe Pearlman, New York 1979); również w pol. literaturze hist. nie wspomina się o tym układzie.

Zawarcie układu umożliwiło Izraelowi wzmocnienie militarne (wobec wrogo nastawionych państw arab.; to pozwoliło Izraelowi stać się w przyszłości potęgą militarną regionu) i zyskanie wpływowego polit. sojusznika w Europie; sam Adenauer w wymiarze polit. niewiele skorzystał na tym układzie; Niemcy zaś nie tylko uzyskały "przebaczenie", ale z racji roli Izraela w polityce USA wzmocniły swoją pozycję w relacjach z Ameryką i w samej Europie.

 

K. Adenauer, Erinnerungen 1959-1963, Stuttgart 1968; A. Baring, Aussenpolitik in Adenauers Kanzlerdemokratie, München 1969; Ben Gurion Looks Back. In Talks with Moshe Pearlman, New York 1970; Die deutsche Ostpolitik 1961-1970. Kontinuität und Wandel. Dokumentation, Köln 1970; G. von Uexküll, Konrad Adenauer, Hamburg 1976; H.P. Schwartz, Adenauer. Der Staatsmann 1952-1967, Stuttgart 1991; H. Köhler, Adenauer. Eine politishe Biographie, Frankfurt am Main 1994; K. Schwabe, Adenauer und die USA, Bonn 1994; K. Ruchniewicz, Adenauer a Europa. Polityka europejska pierwszego kanclerza RFN (1947-1963), Warszawa 2001; Konrad Adenauer - człowiek, polityk i mąż stanu, Warszawa 2003; R. Łoś, Wschodnia polityka kanclerza Konrada Adenauera, Łódź 2003.

Paweł Janowski

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Jakoś tak się składa, że mniej więcej w tym samym czasie media żydowskie rozsiane po całym świecie (a głównie te z USA) zaczynają napierniczać o "polskich obozach koncentracyjnych". O ile ten termin został ukuty przez specsłużby RFN w 1956 r., o tyle to głównie media żydowskie rozsiane po świecie go rozpropagowały (i obecnie też z "polskimi obozami koncentracyjnymi" o wiele częściej można spotkać się w prasie, telewizji i kinematografii w USA, Kanadzie czy Australii, niż w Niemczech). Prawdopodobnie to właśnie wtedy, w nowojorskim hotelu Waldorf-Astoria, Adenauer uzyskał u Ben Guriona wsparcie w procesie przerzucania winy za drugowojenne zbrodnie na naród polski, czego termin "polskie obozy koncentracyjne" jest chyba najbardziej znanym elementem.

 

KOMENTARZE

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930   

ULUBIENI AUTORZY

więcej